زه رنګ د وطن په خاورو کې وینمهره شګه کې یو داستان پروت دی شاعر: غني خان مانا: وطن سره

مرګه ځه چيرته ورکيږه زه لانه يمه اوزګارخم درنګ کښې لاخمارشته زه ترې لپې ډکومه شاعر: غني خان (۱۹۱۴-۱۹۹۶) مانا:

د افغان په ننګ مې وتړله تورهننګيالى د زمانې خوشحال خټک يم شاعر: خوشحال خان خټک مانا: د هغه شخصي

که د نظم که د نثر که د خط دهپه پښتو ژبه مې حق دے بې حسابه شاعر: خوشحال خان

درست پښتون له کندهاره تر اټکهسره يو د ننګ په کار پټ او اشکارپه يوه ژبه وئيل سره پښتو کړوولې

نه يې مثل نه مثال نه يې مكان شتهدى بې مثله بې مثاله بې مكان دى شاعر: رحمان بابا مانا:

ګرفتار يې همېشه په غم شي ډوب ويکه د زلفو په زنځير وي خوشتي شاعر: رحمان بابا مانا: د هغه

زه عاشق يم سر وکار می دي له عشقهنه خلیل نه داودزی يم نه مومند شاعر: رحمان بابا (رحمان بابا،